Bir hafta içerisinde Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta yaşanan ve öğrencileri hedef alan saldırılar, artık sadece bir güvenlik meselesi değil; bir toplumun içten içe çözülmesinin açık bir göstergesidir.

Hiçbir çocuk bir sabah kalkıp şiddet uygulayan birine dönüşmez. Bu bir süreçtir. Görülmeyen, duyulmayan, önemsenmeyen kırılmaların yavaş yavaş biriktiği ve sonunda kontrol edilemez hâle geldiği bir süreç. Aile yapısındaki çözülme, eğitim sisteminin ihmalh, dijital dünyanın tehlikeleri… Hepsi bir araya geldiğinde bu sonucu doğuruyor.

Çözüm, sadece güvenlik önlemlerini artırmak değildir. Aile yeniden güçlendirilmeden, eğitim sistemi insan odaklı hâle getirilmeden, öğretmenin itibarı korunmadan ve gençlerin psikolojik dünyası ciddiye alınmadan bu sorun çözülemez.

Ve unutulmaması gereken en kritik gerçek şudur: Bir çocuk sessizleştiğinde bu bir huzur değildir. Bu, yaklaşan bir kırılmanın habercisidir. O sesi duymayan toplum, bir gün o sessizliğin yıkıcı sonucuyla yüzleşmek zorunda kalır.

İbrahim Şahin
ibrahimsahin.blog