Gökyüzü bir çadır, yeryüzü yara;
Bir anne seslenir susan duvara.
Yağmur, bir çocuğun saçını tarar;
Babası, enkazda bir beşik arar.

Ne soba başında bir eski masal,
Ne camda buğudan bir ince hilâl...
"Anne, evimize döner miyiz biz?"
Annenin yüzünde cevaplar sessiz.

Bir anne, koynuna baharı sarar,
Yavrunun yüzünde bir güneş arar.
Yorgandır nefesi, yastıktır dizi;
Yüzünde uykusuz gecenin izi.

Bir küçük avuçta yarım bir ekmek;
Çocukken bir ömrün yükünü çekmek...
Bir tas sıcak çorba bir ömre bedel;
Üşüyen ellere uzansın bir el.

Sıcak salonlarda uzar nutuklar,
Bir battaniyeye sığmaz çocuklar.
Bir haber değildir o titreyen ten;
Bir düşün: O çocuk ya olsaydın sen?

Bir çatı, bir sofra, bir güvenli yer;
Bir çocuk dünyadan bunları ister.
Kış geçer; ya bizde donan merhamet?
Her çocuk, hepimiz için emanet.

İbrahim ŞAHİN
14 Ekim 2026
İbrahimsahin.Blog

© İbrahim Şahin — Tüm hakları saklıdır. Bu eser İbrahim Şahin’e aittir. Eser, yazar adı ve kaynak açıkça belirtilmek şartıyla paylaşılabilir. Yazarın izni olmaksızın eser üzerinde değişiklik yapılamaz, başka bir kişi adına yayımlanamaz, sahiplenilemez veya ticari amaçla kullanılamaz. İzinsiz kullanım, intihal veya eserin başka bir kişi tarafından sahiplenilmesi hâlinde yasal haklara başvurma hakkı saklıdır.