6 Şubat 2023 sa­ba­hı, Pa­zar­cık mer­kez­li dep­re­min ar­dın­dan El­bis­tan’da ya­şa­nan ikin­ci büyük sar­sın­tıy­la bir­lik­te, yal­nız­ca bi­na­lar değil; ha­yat­lar, umut­lar ve in­san­lı­ğın ortak ha­fı­za­sı da de­rin­den sar­sıl­dı. O gün sa­at­ler değil, ha­yat­lar durdu. İnsan­lar bir­kaç sa­ni­ye için­de sev­dik­le­rin­den, ev­le­rin­den ve ya­rın­la­rın­dan ko­pa­rıl­dı.

Enkaz al­tın­dan yük­se­len ses­ler yal­nız­ca bir yar­dım çağ­rı­sı de­ğil­di. O ses­ler, in­san­lı­ğın vic­da­nı­na yö­nel­miş bir hay­kı­rış­tı. Ve bu hay­kı­rış kar­şı­lık­sız kal­ma­dı. Tür­ki­ye’nin dört bir ya­nın­dan ve dün­ya­nın fark­lı ül­ke­le­rin­den in­san­lar ha­re­ke­te geçti. Gü­ven­lik güç­le­ri, sağ­lık ekip­le­ri, sivil top­lum ku­ru­luş­la­rı, Kı­zı­lay, Di­ya­net ve im­kâ­nı olan her­kes tek bir amaç için se­fer­ber oldu. Dünya, in­san­lık için ayağa kalk­tı.

So­ğuk­ta, ka­ran­lık­ta ve za­ma­na karşı ve­ri­len bu büyük mü­ca­de­le­de ge­ri­ye tek bir ger­çek kaldı: İnsan ha­ya­tı. Ne unvan ko­nu­şul­du ne hesap ya­pıl­dı. Enkaz ba­şın­da her­kes aynı so­ru­nun ce­va­bı­nı aradı: Bir can daha kur­ta­ra­bi­lir miyiz?

Bu ağır gün­ler­de, gün­ler­ce uy­ku­suz kalan arama kur­tar­ma ekip­le­ri, ya­ra­lı­la­rın ba­şın­dan ay­rıl­ma­yan sağ­lık ça­lı­şan­la­rı, sa­ha­da ca­nı­nı hiçe sayan gü­ven­lik güç­le­ri, ilk andan iti­ba­ren mil­le­tin ya­nın­da olan Kı­zı­lay ve Di­ya­net teş­ki­lat­la­rı, fe­da­kâr­ca ça­lı­şan sivil top­lum ku­ru­luş­la­rı ve im­kâ­nı öl­çü­sün­de des­tek veren va­tan­daş­la­rı­mız; bu mil­le­tin onu­ru­nu ve in­san­lı­ğın vic­da­nı­nı tem­sil etti. Gös­te­ri­len bu büyük fe­da­kâr­lık, bu eşsiz se­fer­ber­lik asla unu­tul­ma­ya­cak­tır.

Zaman geçti. En­kaz­lar kal­dı­rıl­dı. Şe­hir­ler ye­ni­den ayağa kal­dı­rıl­ma­ya ça­lı­şıl­dı. Ancak ka­yıp­la­rın bı­rak­tı­ğı boş­luk ka­pan­ma­dı. 6 Şubat, yal­nız­ca bir tarih değil; ha­tır­lan­ma­sı, ders alın­ma­sı ve bir daha ya­şan­ma­ma­sı ge­re­ken büyük bir kı­rıl­ma nok­ta­sı ola­rak ha­fı­za­lar­da ye­ri­ni aldı.

Bu ve­si­ley­le, dep­rem­de ha­ya­tı­nı kay­be­den tüm can­la­rı rah­met­le anı­yor; ya­ra­lı­la­ra şifa, ya­kın­la­rı­nı kay­be­den aile­le­re ve mil­le­ti­mi­ze sabır ve me­ta­net di­li­yo­rum. Ya Rabbi, bu büyük fe­la­ket­te ha­ya­tı­nı kay­be­den kul­la­rı­na rah­met eyle. Ge­ri­de ka­lan­la­ra sabır ve da­yan­ma gücü ver. Ya­ra­lı­la­ra şifa ihsan eyle. Bu mil­le­te bir daha böyle acı­lar ya­şat­ma. Biz­le­ri mer­ha­met­ten, da­ya­nış­ma­dan ve in­san­lık­tan ayır­ma. Afet­le­re karşı ted­bir al­ma­yı, ibret al­ma­yı ve bir­bi­ri­mi­ze sahip çık­ma­yı nasip eyle.